Syi’ir Air Bersih

 

Syi’ir Air Bersih

Ngawiti ingsun matur, ngelingi kawulo kabeh,
Air iku rahmat agung, saka Gusti kang Maha Welas.
Tanpa banyu ora ana, urip bakal sirna,
Syukurono nikmatipun, aja nganti lali rasa.

Kuantitas kudu cukup, kanggo thaharah lan gesang,

Shalat ora sempurna, yen banyu ora ana.

Al-Qur’an wis ngandika, banyu berkah tumurun,

Kabeh makhluk pinaringan, cukup kanggo kabutuhan.

Kualitas kudu suci, thahir lan mutahhir,
Ora kena racun, ora kena najis.
Air kang resik maringi sehat,
Ibnu Qayyim ngendika, kesehatan iku nikmat.

Kontinuitas dijaga, aja nganti kering,
Sumber banyu lestari, ora kena dirusak.
Al-Mulk wis ngelingake, yen banyu ilang saking bumi,
Sapa kang iso maringi, banyu mili kang suci?

Akses kudu gampang, kanggo wong kabeh,
Ora kena dicegah, ora kena dimonopoli.
Muslim padha serikat, ing banyu lan geni,
Dzalim yen nglarang, wong ngombe banyu murni.

Harga kudu adil, ora nguntal rakyat miskin,
Air iku hak asasi, ora kena diperdagangkan.
Rasulullah ngendika, sedekah paling utama,
Marang wong kang kehausan, banyu iku pahala.

Imam Ghazali ngelingake, banyu nikmat paling jembar,
Syukurono kanthi nyukupi, kabeh wong tanpa sekat.
Utsman bin Affan, mewakafke sumur,
Supaya rakyat ngombe, gratis tanpa bayar.

Air iku ruh gesang, ibadah ghairu mahdhah,
Ngopeni banyu resik, padha karo ngopeni iman.
Maqashid syariah ngajari, hifzhu nafs dijaga,
Urip kudu lestari, banyu dadi pangayoman.

Kaidah fiqih ngendika, bahaya kudu diilangi,
Air kotor ora kena, kudu diolah resik.
Kepentingan umum luwih utama,
Tinimbang kepentingan pribadi, kabeh kudu adil.

Mugi kita kabeh eling, banyu iku titipan,
Aja nganti rusak, aja nganti ilang.
Ngawiti ingsun matur, syukurono saben tetes,
Air bersih dadi berkah, kanggo umat lan jagad.